استحكام و مقاومت است ، تمثيل تقريبى خوبى براى احكام شريعت و عبادات است ، در تنظيم نفس و قواى آن و سلوك ضمير و سرّ انسانى در عروج إلى اللّه تعالى ، و عمل به احكام و اطاعت از فرامين خدا و رسول ، مبدأ انقلاب باطن و روزنه‌اى است به سوى فناء في اللّه عزّ و جل . زيرا حقيقت اطاعت ، مطابقت فعل با آنچه كه مراد آمر و مقصود مولا است ، و آنچه كه از مؤمن مطيع صادر مىشود از آن جهت است كه محبوب آمر است يعنى علم فاعل مطيع كه به فعل مأمور به تعلق گرفته و در وى ارادهء انجام آن را بر انگيخته ، همانا به محبوب و مراد آمر تعلّق يافته و فقط محبت آمر است كه او را فاعل فعل مفروض نموده و به حكم اتّحاد بين علم و معلوم ، ناچار منشأ صدور فعل در حقيقت ، ارادهء آمر بوده و ارادهء مؤمن مطيع ، فانى در ارادهء آمر گرديده و بديهى است كه فعل مزبور اثرى است كه مرتبط به ذات فاعل است و فنا اراده مؤمن مطيع در ارادهء آمر يعنى خداى تعالى مستلزم فناى اجمالى ذات اوست و « حلقه نهايى ولاية اللّه تشريعى به حلقهء ابتدايى ولاية اللّه تكوينى متصل است . » شرح ولاية اللّه تكوينى از طرف اين مقام بيرون است و اصولا بازگويى اين معرفت - جهرا و بدون پرده - غالبا به اين بليّه دچار است . جفت طاق آيد گهى گه طاق جفت ، از صفا گر دم زنى با آينه * تيره گردد زود با ما آينه بنابراين متعيّن مىبينيم كه دربارهء ولايت شيطان اجمالا بحث كنيم تا مفاد « و الّذين كفروا اولياؤهم الطاغوت » روشنتر شود .